Samuel Bak (ur. 1933 w Wilnie) - izraelski malarz polskiego pochodzenia.
Podczas wojny został uwięziony wraz z rodzicami przez nazistów w wileńskim getcie. Jako ośmiolatek malował dla całej rodziny obowiązkowe gwiazdy Dawida. Jego dziadkowie zostali rozstrzelani w Ponarach w 1941 roku przez Litwinów współpracujących z nazistami, na samym początku niemieckiej okupacji Wilna. Cudem ocalał z tzw. Kinder Aktion 27 marca 1944 roku, kiedy Niemcy zamordowali niemal wszystkie dzieci żydowskich rodzin, które wcześniej uniknęły eksterminacji podczas likwidacji getta, uznane za nieprzydatne dla Rzeszy jako siła robocza.
Ostatnie miesiące do wyzwolenia Samuel Bak spędził wraz z matką ukryty przez zakonnicę Marię Mikulską w klasztorze Bernardynów w Wilnie. Jego ojciec, który pracował w zakładach naprawczych samochodów w Wilnie HKP 526, został rozstrzelany przez Niemców w lesie ponarskim na krótko przed wyzwoleniem - 2 lub 3 lipca 1944 roku.
Po zajęciu miasta przez Armię Czerwoną i pacyfikacji oddziałów Armii Krajowej, matka artysty zdecydowała się wyjechać z miasta. Uzyskała wraz z chłopcem prawo do repatriacji do Polski. Początkowo mieszkali oni w Łodzi, następnie zdecydowali się wyjechać dalej - do amerykańskiej strefy okupowanych Niemiec, gdzie od 1945 roku mieszkali w jednym z obozów dla uchodźców w Landsbergu nad Lechem. W 1948 roku Bak wyjechał wraz z matką do Izraela.
Po ukończeniu szkoły i odbyciu służby wojskowej w Izraelu, Samuel Bak wyjechał do Francji, by studiować na Akademii Sztuk Pięknych w Paryżu. W miarę jak jego obrazy uzyskiwały światowy rozgłos mieszkał kolejno we Włoszech, Izraelu, Ameryce, Francji, Szwajcarii. Obecnie artysta mieszka w Stanach Zjednoczonych koło Bostonu.
W 2001 roku Samuel Bak odwiedził po raz pierwszy od czasu wojny Wilno, by powrócić tam w następnych latach wiele razy.
W swojej twórczości Samuel Bak niejednokrotnie nawiązuje do swego dramatycznego dzieciństwa w Wilnie. Jego obrazy charakteryzuje tradycyjny, zwracający uwagę mistrzostwem warsztat malarski, sytuujący artystę pośród postmodernistów.
Podczas wojny został uwięziony wraz z rodzicami przez nazistów w wileńskim getcie. Jako ośmiolatek malował dla całej rodziny obowiązkowe gwiazdy Dawida. Jego dziadkowie zostali rozstrzelani w Ponarach w 1941 roku przez Litwinów współpracujących z nazistami, na samym początku niemieckiej okupacji Wilna. Cudem ocalał z tzw. Kinder Aktion 27 marca 1944 roku, kiedy Niemcy zamordowali niemal wszystkie dzieci żydowskich rodzin, które wcześniej uniknęły eksterminacji podczas likwidacji getta, uznane za nieprzydatne dla Rzeszy jako siła robocza.
Ostatnie miesiące do wyzwolenia Samuel Bak spędził wraz z matką ukryty przez zakonnicę Marię Mikulską w klasztorze Bernardynów w Wilnie. Jego ojciec, który pracował w zakładach naprawczych samochodów w Wilnie HKP 526, został rozstrzelany przez Niemców w lesie ponarskim na krótko przed wyzwoleniem - 2 lub 3 lipca 1944 roku.
Po zajęciu miasta przez Armię Czerwoną i pacyfikacji oddziałów Armii Krajowej, matka artysty zdecydowała się wyjechać z miasta. Uzyskała wraz z chłopcem prawo do repatriacji do Polski. Początkowo mieszkali oni w Łodzi, następnie zdecydowali się wyjechać dalej - do amerykańskiej strefy okupowanych Niemiec, gdzie od 1945 roku mieszkali w jednym z obozów dla uchodźców w Landsbergu nad Lechem. W 1948 roku Bak wyjechał wraz z matką do Izraela.
Po ukończeniu szkoły i odbyciu służby wojskowej w Izraelu, Samuel Bak wyjechał do Francji, by studiować na Akademii Sztuk Pięknych w Paryżu. W miarę jak jego obrazy uzyskiwały światowy rozgłos mieszkał kolejno we Włoszech, Izraelu, Ameryce, Francji, Szwajcarii. Obecnie artysta mieszka w Stanach Zjednoczonych koło Bostonu.
W 2001 roku Samuel Bak odwiedził po raz pierwszy od czasu wojny Wilno, by powrócić tam w następnych latach wiele razy.
W swojej twórczości Samuel Bak niejednokrotnie nawiązuje do swego dramatycznego dzieciństwa w Wilnie. Jego obrazy charakteryzuje tradycyjny, zwracający uwagę mistrzostwem warsztat malarski, sytuujący artystę pośród postmodernistów.
Komentarze
Prześlij komentarz